Vroeger geschilderde ze hun gezicht zwart met verbrande kurk om zwarten te imiteren in theatershows, maar nu gaan ze een stapje verder. Nu gebruiken ze make-up, lipfillers en plastische chirurgie om zichzelf als zwarten voor te doen op social media.
Eigenlijk is er niet veel veranderd. Hoe je het ook draait of keert, blackfishing is en blijft blackface. Mensen zijn gewoon wat creatiever geworden en het heeft een stiekemere vorm gekregen. Maar uiteindelijk gebruiken ze zwarten voor commerciële doeleinden.
Zwart geld.
Blackfishing toont dat mensen nog steeds geen respect hebben voor zwarten en hun geschiedenis. Als ze dit respect wel hebben, dan zouden ze dit niet doen.
Want je hebt zelf wel door dat je enigste sponsorships door en voor “black elegance” bedrijven zijn. Dan moet er op een bepaald moment toch een belletje gaan rinkelen en moet je stil staan bij de gedachte ; “Oh, mensen denken dat ik zwart ben, dus eigenlijk ben ik iets aan het doen wat niet echt klopt? “Rinkelt er op een bepaald moment geen belletje en heb je die gedachte niet? Then you’re part of the problem.
History repeats itself.
Gewoon omdat een sponsorships goed geld opbrengt, blijven mensen de “moderne blackface” aka blackfishing doen en hier liep het , volgens mij ook fout met de met de theatershows van vroeger. In deze “theatershows”maakte ze zwarten belachelijk door hun gezicht roetzwart te schilderen met verbrande kurk, maar de acteurs kregen hier wel veel geld voor.
Op een bepaald moment dachten die acteurs toch ook ; “Wat we nu aan het doen zijn klopt en hoort niet.” Right? “Maar de shows brachten goed geld op, dus we gaan nog even door!” Dit was volgens mij meteen hun tweede gedachte. En zo gingen de shows nog een hele tijd door.
Bon, soit, whatever,… genoeg gepreekt. Het klaag en zaaguurtje is over.
Black Behavior. 